موسیقی جاز اغلب با بوق های فرانسوی و بادی های چوبی همراه است. بسیاری از بزرگ ترین نام های موسیقی جاز با چنین سازهایی مرزهای جاز را جابجا کرده اند.
با این حال، گیتار ابزاری است که نباید در مورد این سبک خاص از آن غافل شد. آهنگ های جاز زیر توسط برخی از بزرگ ترین نوازندگان گیتار جاز که تا کنون این ساز را لمس کرده اند اجرا می شود.
دست و پنجه نرم کنید زیرا در اکتشاف صوتی سرگرم کننده هستید.
«نوسان جزئی» اثر جانگو راینهارت
شاید افسانه‌ای‌ترین گیتاریست جاز در تاریخ، جانگو راینهارت با طعم جاز کولی‌اش باشد. شما داستان را شنیده اید، جانگو بیش از نیمی از دست تحریک شده خود را از دست داده است.
با این حال، جنگو راینهارت با وجود استفاده از 2 انگشت، قطعاتی را ضبط کرده است که بسیار دشوار و سریع هستند. یکی از معروف ترین نمونه های آن را می توان در آهنگ Minor Swing شنید.
این معمولاً یکی از اولین آهنگ هایی است که بسیاری از گیتاریست ها سعی می کنند هنگام شیرجه زدن به این ژانر یاد بگیرند. دارای یک سر ملودیک نمادین با چندین پاساژ گیتار است که در سراسر فرت بورد می رقصند.
گوش دادن به این آهنگ شما را درست در وسط یک کافه دهه 1930 پر از دود سیگار قرار می دهد. بهتر از این هم میشه؟
«رامبلر» اثر بیل فریزل
بیل فریزل یکی از مشهورترین نام های جاز معاصر است و در خط مقدم نوآوری قرار دارد. فقط به آهنگ Rambler او که در سال 2018 منتشر شد گوش دهید.
فریزل یک ملودی مبتنی بر مقیاس را در میان میدانی از تکرار پژواک های سوسوزن می نوازد. نتیجه یک گوش دادن مسالمت آمیز است که شما را به اعماق تفکر آرامش بخش می کشاند.
نقطه و پرتوهای ماه اثر وس مونتگومری
Wes Montgomery نامی است که اگر عاشق موسیقی کلاسیک جاز هستید احتمالاً با آن آشنا هستید. او اساساً به ایجاد چیزی کمک کرد که امروزه در واژگان کلاسیک گیتار جاز این ژانر به عنوان یک زبان عامیانه رایج در نظر گرفته می شود.
بسیاری از آهنگ های او مانند ویسکی روان هستند که با یک سیگار خوب همراه است. Polka Dots And Moonbeams آهنگی است که تسلط مونتگومری را بر اشکال اکتاو به کار رفته در آواز به نمایش می گذارد.
«شاید فردا» نوشته گرانت گرین
گرانت گرین تأثیری متفاوت از آنچه قبلاً رایج بود بر گیتار جاز آورد. زبان بومی او تمایل داشت عناصر مدرن را با تأثیراتی که طیف وسیعی از نوازندگان بوق را در بر می گرفت، در خود بگنجاند.
آهنگ شاید فردا، گرانت گرین را می‌بیند که به عقب برمی‌گردد و در بیشتر زمان اجرایش سادگی را انتخاب می‌کند. صرف نظر از این، پلاگین های آن برای هر کسی که به دنبال اضافه کردن خطوط ملودیک صاف به کارنامه خود است مناسب است.
«سیابهورن» اثر پت متنی
موهای پت متنی ممکن است به اندازه خود پت متنی نمادین باشد. البته، اگر واقعاً به پت متنی گوش داده باشید، می دانید که سبک نوازندگی او به همان اندازه قابل تشخیص است.
متنی در طول زندگی حرفه ای خود تأثیری باورنکردنی بر کل موسیقی داشته است. حتی گیتاریست های خارج از قلمرو جاز نیز تحت تأثیر رویکرد او به موسیقی قرار گرفته اند.
آهنگ Sirabhorn یک آهنگ کلاسیک از کاتالوگ موسیقی گسترده Metheny است. در برش زنده، همه چیزهایی که Metheny به آن ها شناخته شده است را در نمایش کامل خواهید دید.
شب و روز اثر جو پاز
ممکن است هیچ وقت گیتاریست دیگری وجود نداشته باشد که بتواند در سطحی که جو پاز گیتار را فرمان می داد بنوازد. تسلط بر هنر او به او اجازه داده است که به عنوان یک هنرمند انفرادی فوق العاده موفق باشد.
آهنگ هایی مانند شب و روز جو پاز را در برخی از خلاقانه ترین لحظاتش نشان می دهد. در این آهنگ ادغام هایی از نقوش برگرفته از منابع مختلف الهام را خواهید شنید.
Joe Pass توانایی عجیبی در بافتن ملودی های جذاب با ریتم های عالی در همان زمان داشت. Night And Day انعکاسی از آن است، و نه فقط در عنوان.
«یک برو برو» نوشته جان اسکافیلد
جان اسکافیلد همیشه یکی از بزرگترین نام‌های گیتار جاز مدرن بوده است. به نوعی، این معادل گیتار جاز هربی هنکاک با پیانوی جاز است.
این مقایسه ظاهراً در آهنگ‌هایی مانند A Go Go، که یک پارچه بد بو و بی‌اعتبار است، موجه است. A Go Go تمایل اسکافیلد به رویکردی بداهه نوازانه را نشان می دهد که در محدوده قلمرو گروه جم است.
اگر مطب‌های دکتر چنین آهنگ‌هایی را در اتاق انتظار پخش می‌کردند، مردم تمایل بیشتری به بیرون رفتن داشتند.
“برگ های پاییزی” اثر جو پاز
بیشتر نوازندگان گیتاریست جاز در مقطعی با آهنگ Autumn Leaves مواجه خواهند شد. این معمولاً یکی از اولین آهنگ هایی است که بسیاری از مردم هنگام استفاده از دانش جدید خود در مورد آکوردهای جاز یاد می گیرند.
Joe Pass با استعداد متمایز خود در بافندگی ملودیک، این عنصر اصلی جاز را کاملاً از بین می برد. گوش کنید و خواهید فهمید که چگونه یک استاد ملودی خود را با یک زمینه هارمونیک مانند یک گیتاریست سولو حفظ می کند.
«همه چیزهایی که هستی» اثر هنک گارلند
هنک گارلند ممکن است یکی از منحصربه‌فردترین پیشینه‌های حرفه‌ای او به عنوان یک گیتاریست جاز را داشته باشد. او در واقع یک گیتاریست برجسته موسیقی کانتری قبل از انتقال به این سبک بود.
بخشی از این امر به این دلیل بود که او با موسیقی کانتری مانند موسیقی جاز احساس چالش نمی کرد. همه چیزهایی که هستید ثابت می کند که جاز احتمالاً خانه بسیار بهتری برای هنک بود.
«سانی» اثر پت مارتینو
سال 2021 شاهد از دست دادن غول گیتار جاز، پت مارتینو، بود که کاتالوگ وسیعی از موسیقی قابل توجه را پشت سر گذاشت. در حالی که مارتینو در اوایل دهه 1960 شروع به کار کرد، برند موسیقی جاز خود را برای دوران مدرن دوباره اختراع کرد.
آهنگ کلاسیک، Sunny، پت مارتینو را رویکردی ساده‌تر می‌بیند. نتیجه یک تجربه شنیداری فوق‌العاده روان است که با تعریف جالب مطابقت دارد.
“شب” نوشته جولیان لاگ
در مورد نسل فعلی جاز، جولیان لاگه را می توان یکی از بزرگترین ها دانست. بهترین بخش این است که او به پایان کار خود نزدیک نیست و مطمئناً به انتشار آلبوم های قابل توجه ادامه خواهد داد.
شبانه (به انگلیسی: Nocturne) یک آهنگ محبوب جولیان لاگ از اولین آلبوم او Arclight است. او در این آهنگ عبارتی تیره و پر از هارمونی پیچیده دیوانه کننده و حرکات ملودیک را فرمان می دهد.
جالبتر اینکه گیتار انتخابی Lage یک Fender Telecaster است.
“مواج گریوی” نوشته کنی بورل
نه، Wavy Gravy اشاره ای به هیپی هایی نیست که در نمایش های روانگردان در دهه 1960 ظاهر شدند. آنچه ممکن است به آن اشاره داشته باشد، سامبای متمایز آهنگ با خطوط ملودیک زاویه دار است.
Kenny Burrell واقعاً در این آهنگ می درخشد و از سبک های جاز و سبک گیتار بلوز استفاده می کند. حتی قطعات ریتم او در حین تکنوازی هورن برای هر کسی که چگونه آهنگسازی را یاد بگیرد ارزش مطالعه دارد.
من یک بچه جدید پیدا کردم توسط چارلی کریستین
چارلی کریستین مسلماً یکی از تأثیرگذارترین نوازندگان گیتار جاز در دوران کلاسیک جاز آمریکا است. در حال و هوای جاز امروزی، افراد بیشتری را خواهید یافت که تحت تأثیر سبک گیتار کریستین قرار گرفته اند.
آهنگ I Found A New Baby را گوش کنید و دقیقاً می شنوید که در مورد چه چیزی صحبت می کنم. کریستین روشی برای بیان خود دارد که بسیار جلوتر از زمان خود است و به طور مبهم یادآور بی باپ است.
“آتش نقره ای” اثر مایک استرن
اگر مجلات گیتار دهه 1980 را می خوانید، به سختی از نام مایک استرن اجتناب می کنید. دلیل این امر این است که مایک استرن بدون شک یکی از بهترین نوازندگان گیتار جاز دهه است.
آیا نمی دانید چه چیزی مایک استرن را به یک گیتاریست برجسته تبدیل می کند؟ به Silver Lining گوش کنید و صدای جازی ایجاد خواهید کرد که در زمان‌های مختلف با حس گرمسیری مبهم تغییر می‌کند.
“حالت لنی” اثر لنی برادر
Lenny Breau نامی است که باید در بین گیتاریست های هر سبکی بیشتر شناخته شود. سبک انگشتان او فوق العاده متراکم با سبک های غنی از نمایش احساسی است.
طعنه آمیز نیست که گوش دادن به Lenny’s Mood به شما صندلی های جلو را نشان دهد که Breau را بسیار عالی می کند. گرمای گیتار او و نحوه همراهی او با ملودی های خودش کافی است تا شما را برای هفته ها گم کند.
“ممکن است برای شما اتفاق بیفتد” اثر هرب الیس
اگر از دهه 1950 به دیزی گیلسپی گوش داده اید، ممکن است نام هرب الیس را در تیتراژ دیده باشید. هرب همراه تعدادی از نوازندگان بسیار مشهور بوده و در عین حال یک حرفه انفرادی شگفت انگیز نیز داشته است.
گیتاریست های غیر جاز احتمالاً باید با نام هرب الیس بیشتر آشنا باشند. به آهنگ It Could Happen To You گوش دهید و ممکن است خودتان بخواهید این سبک را یاد بگیرید.
آتنا اثر چارلی هانتر
برای اولین بار به چارلی هانتر گوش کنید و ممکن است اشتباهی را که من انجام دادم مرتکب شوید. اگر نمی دانید، چارلی هانتر توانایی نادری برای نواختن باس و گیتار با یک ساز دارد.
او این کار را با نواختن یک گیتار 8 سیم انجام می دهد، اما اگر شما بهتر از این را نمی دانستید، هرگز نمی دانستید. آهنگ آتن یک آهنگ بد بو است که از آلبوم کلاسیک او بابون Strength آمده است.
«تابستان بی پایان» نوشته جان اسکافیلد
یادتان هست که چطور گفتم جان اسکافیلد می‌تواند با رویکرد خود گاهی به قلمرو گروه جم سر بزند؟ برای مثالی عالی، لحظه ای به تماشای نسخه زنده آهنگ تابستان بی پایان او بپردازید.
در حالی که آهنگ به وضوح دارای موتیف های ملودیک خود است، اسکافیلد به طور مداوم شنونده را به سفر می برد. گروه از طریق پلتفرم‌های بسیار جالب برای کسی که خود را یک گیتاریست جاز می‌داند سفر می‌کند.
البته مواردی مانند این نشان می دهد که جاز هرگز نباید به عنوان داشتن یک صدای خاص تعریف شود. در عوض، او همه چیز را با روحیه بداهه نوازی و آهنگسازی در آغوش می گیرد.
«پرندگان آتش» از ارکستر ماهاویشنو
اگر تا به حال نام ارکستر Mahavishnu را نشنیده اید، اشتباهی که من کردم را مرتکب نشوید. این ارکستری نیست که شما را به خوابی آرام آرام کند.
ارکستر ماهاویشنو بیشتر به خاطر خانه موسیقی جاز جان مک لافلین، گیتاریست جاز شناخته می شود. Birds Of Fire نمونه ای از سبک تلفیقی جاز او است که به شدت در زبان شرقی غوطه ور است.
“لیتل بلوز” اثر لنی برادر
اگر به Little Blues گوش داده باشید بدون اینکه بهتر بدانید، ممکن است فکر کنید که چند نفر در حال نواختن هستند. تعجب خواهید کرد اگر بدانید که لنی فقط ملودی ها و آهنگ های ریتمیک را خودش می نوازد.
Little Blues یک اثر دیوانه کننده از نظر مقدار بسیار زیاد تکنیک و مهارت در نمایش است. ممکن است مانند یک آهنگ عجیب و گرم به نظر برسد، اما برخی از قطعات بسیار سریع و شیطانی وجود دارد که می توانید بشنوید.
«بازگشت در کلبه مرغ» نوشته جیمی اسمیت
احتمالاً با دیدن جیمی اسمیت که در اینجا ذکر شد، کمی سر خود را می خارید. آیا او بیشتر یک ارگ نواز نیست تا یک گیتاریست؟
خب، Back At The Chicken Shack (یکی از معروف ترین آهنگ های اسمیت) گیتاریست کنی بورل را به نمایش می گذارد. این آهنگ بی‌نظیر بلوز مقاومت‌ناپذیر است و واژگان بلوز با رنگ جاز بورل در اینجا کاملاً در خانه است.
«اسکیت در پارک مرکزی» ساخته جیم هال
جیم هال یکی از بسیاری از نوازندگان گیتار جاز است که در سنین پایین از نوازندگی چارلی کریستین الهام گرفته است. به نوبه خود، جیم هال یک گیتاریست فوق‌العاده تأثیرگذار در میان بسیاری از افرادی است که در این مقاله معرفی شده‌اند.
آهنگ Skating In Central Park از دوران طلایی جاز در اوایل دهه 1960 می آید. جیم هال با پشتوانه پیانو، صحنه زمستانی آرامی را که متناسب با عنوان آهنگ است ایجاد می کند.
با چشمان بسته به آن گوش دهید و تقریباً می توانید صحنه را دقیقاً در مقابل خود مشاهده کنید. بازیگوش و در عین حال آرام است.
“رامبل” نوشته جولیان لاگ
جولیان لاگ با آلبوم Modern Lore نشان داد که هنوز هم ترفندهای زیادی در آستین خود دارد. این آلبوم بر پایه‌ای استوار است که لاگه با اولین رکوردش شکست و او را حتی بیشتر در کانون توجه قرار داد.
The Ramble حسی دارد که برای هر گیتاریست فاخری مناسب به نظر می رسد. جولیان واقعاً روی تخته فرت عالی می رقصد، با چند پاساژ زیبا.
«مونترال» اثر مارک لتیری
مارک لتیری از یک پس زمینه جالب می آید و بیشتر به خاطر کارش در گروه Snarky Puppy شناخته می شود. این گروه به دلیل ترکیب عناصر یک گروه جم با روح و رویکرد بداهه نوازی جاز شناخته شده است.
در حالی که Snarky Puppy به موفقیت های باورنکردنی دست یافته است، گیتاریست Mark Lettieri به تنهایی با حرفه انفرادی خود به موفقیت دست یافته است. آهنگ، مونترال، نمونه ای عالی از جسارت متاثر از راک است که مارک اغلب در رویکرد خود نشان می دهد.
«راسی» ساخته نلز کلین و جولیان لاژ
ما قبلاً در این مقاله به طور مفصل به جولیان لاگ اشاره کرده‌ایم، اما همکاری او با Nels Cline واقعاً چیز خاصی است. نلز کلین شاید بیشتر به خاطر کارش با گروه Wilco شناخته می شود و معمولاً به عنوان یک گیتاریست جاز شناخته نمی شود.
با این حال، هنگامی که به اجرای این دو با هم گوش می دهید، شاهد پیوند موسیقی باورنکردنی هستید. آهنگ Racy، آنها را در حال تعقیب یکدیگر در سراسر فرت در حالی که ناهماهنگی هدفمندی را که تقریباً تصادفی به نظر می‌رسد، می‌پذیرد.
نکات برجسته توسط استیو کاردناس
استیو کاردناس یکی دیگر از نوازندگان گیتار جاز مدرن است که اکثر گیتاریست‌ها به طور کلی باید درباره او بدانند. اگرچه او حرفه ای درخشان داشته است، اما بیشتر وقت خود را به عنوان معلم موسیقی در کالج های مختلف گذرانده است.
آهنگ Sights، قطعا یک آهنگ مدرن است، اما احساس می‌کند که از دورانی گذشته است. حتی فرمت گروه نیز بسیار شبیه به چیزی است که در اوایل دهه 60 اتفاق می افتاد.
“چیزهای ریتم” اثر بیرلی لاگرن
بسیاری از گیتاریست‌ها سعی می‌کنند از جنگو راینهارت تقلید کنند، اما در تولید آن صدای متمایز به‌شدت شکست می‌خورند. همانطور که گفته شد، بیرلی لاگرن ممکن است یکی از نزدیک‌ترین افراد به تسلط بر سبک جپسی جاز باشد.
قطعه او، Rhythm Things، نشان می دهد که جاز جیپسی جایی برای سبک های مدرن دارد. به نوعی، این نشان می‌دهد که لاگرن تا چه حد بر پایه‌های سبکی که جنگو گذاشته بود بسط داده است.
«خستگی فلزی» اثر آلن هولدزورث
آلن هولدزورث شاید یکی از گیج کننده ترین گیتاریست های جازی باشد که تا به حال به صورت حرفه ای نواخته است. به عنوان یک گیتاریست، هولدسورث با آزمایش یا پذیرش فناوری جدید بر روی پلتفرم خود بیگانه نبود.
بخشی از چیزی که هولدزورث را بسیار منحصر به فرد می کند، انتخاب های آکورد عجیبی است که او استفاده می کند، که اغلب از مقیاس های مختلف تشکیل شده است. آهنگ Metal Fatigue از موسیقی متال تقلید می‌کند و در عین حال بسیاری از ویژگی‌های هولدسورث را نشان می‌دهد.
در برادوی اثر جورج بنسون
برخی از مردم احتمالاً با دیدن آهنگ جورج بنسون که در این مقاله گنجانده شده است، تمسخر خواهند کرد. به عنوان یک نوازنده، او اساساً قبل از تبدیل شدن به یک ستاره پاپ، به عنوان یک گیتاریست جاز شروع به کار کرد.
در برادوی ممکن است به خودی خود یک آهنگ جاز نباشد، اما آهنگی است که در رادیو زیاد پخش می شود. در این آهنگ، روش بنسون برای نواختن تکنوازی گیتار را می‌شنوید و همزمان صداها را پخش می‌کند.
هر کسی که تا به حال تک نوازی بداهه نواخته باشد می داند که این مهارت چقدر مهم است. شنیدن این کار توسط بنسون نشان می دهد که او یکی از بزرگترین استادان این تکنیک است.
«Chitlins Con Carne» اثر کنی بورل
به احتمال زیاد شما به طور مبهم با آهنگ Chitlins Con Carne آشنا هستید. استیوی ری وان این آهنگ جاز کلاسیک را در آلبوم خود The Sky Is Crying پوشش داد.
اما اگر این تنها مواجهه شما با آهنگ است، به خودتان مدیون شنیدن آهنگ اصلی هستید. این موسیقی جاز روان با شیار سبکی است که حتی امروز نیز به طور غیرقابل انکاری سرد باقی می ماند.
«لالایی سرزمین پرندگان» اثر بارنی کسل
بارنی کسل یکی از قهرمانان گمنام موسیقی است، به خصوص برای بازی در فیلم The Wrecking Crew. او بخشی از برخی از بهترین آلبوم های ضبط شده، از جمله Pet Sounds بوده است.
با این حال، کسل یک گیتاریست جاز کاملاً ماهر بود، که می توان آن را در آهنگ لالایی او از Birdland شنید. این آهنگ جاز نوسانی ادای احترام آشکاری به چارلی پارکر و کلوپ جازی است که به همین نام مشترک است.
بهترین آهنگ های گیتار جاز افکار نهایی
اگر این لیست یک چیز را نشان می دهد، این است که گیتار جاز لزوماً با یک سبک خاص تعریف نمی شود. در واقع، در حالی که بسیاری از بازیکنان از دیگران الهام می‌گیرند، این سبک خودشان است که مرزهای ژانر را جابجا می‌کند.
این فقط نشان می دهد که گیتار جاز به یک صدای خاص محدود نمی شود. بلکه مانند بزرگان باشید و از این آهنگ ها به عنوان منبع الهام استفاده کنید نه ارعاب.
گیتار جاز امروزه هنوز بسیار زنده است و همیشه جایی برای گیتاریست های متعهدتر با سبک های مختلف وجود دارد.
