تغییر در صنعت موسیقی ذاتی است. با گذشت زمان، بسیاری از گروه ها دستخوش تغییراتی در ترکیب می شوند، گاهی اوقات تا جایی که هیچ یک از اعضای اصلی باقی نمی مانند. چنین دگرگونی هایی می تواند به دلایل مختلفی از تفاوت های شخصی گرفته تا جهت گیری های هنری باشد.
این مقاله Killer Rig به داستان های 15 گروه نمادین بدون اعضای اصلی می پردازد. تکامل این گروه‌ها دیدگاه منحصربه‌فردی را در مورد پویایی دنیای موسیقی و انعطاف‌پذیری هنر ارائه می‌دهد.
Sepultura
Sepultura که در بلو هوریزونته برزیل در سال 1984 تأسیس شد، با همکاری دو برادر، مکس و ایگور کاوالرا، آغاز شد. نام گروه، که در زبان پرتغالی به معنای “قبر” است، اشاره ای به صدای سنگین و شدیدی داشت که آنها قصد داشتند تولید کنند.
در ابتدا به شدت تحت تأثیر دث متال قرار گرفتند، صدای آنها به تدریج رشد کرد و شامل ترش، پانک هاردکور و حتی طبل سنتی برزیلی شد.
با این حال، مانند بسیاری از گروه‌ها، Sepultura از درگیری‌های داخلی مصون نبود. در سال 1996، مکس کاوالرا، خواننده اصلی گروه را ترک کرد، که منجر به تغییرات قابل توجهی در ترکیب و صدای گروه شد.
با وجود چالش‌ها، گروه استقامت کرد و دریک گرین وظایف آواز را بر عهده گرفت. تحت رهبری گرین، Sepultura وارد قلمروهای موسیقی جدیدی شد و تأثیرات متنوع تری را در صدای آنها وارد کرد.
سال‌های بعد شاهد تغییرات بیشتری بودیم، به طوری که هیچ یک از اعضای اصلی امروز در گروه باقی نمانده بودند.
با وجود این، Sepultura همچنان یک نیروی در دنیای متال است و آلبوم‌ها را منتشر می‌کند و تورهای زیادی را برگزار می‌کند. سفر آنها، که با تکامل و انعطاف‌پذیری مشخص شده است، به عنوان شاهدی بر روح پایدار موسیقی است.
GWAR
GWAR که در سال 1984 از اعماق فضا (یا دقیقاً ریچموند ویرجینیا) بیرون آمد، فقط یک گروه موسیقی نبود، یک نمایش بود. GWAR که به‌خاطر اسطوره‌شناسی پیچیده‌ای با مضمون علمی تخیلی، لباس‌های ظالمانه و اجرای صحنه‌ای گرافیکی شناخته می‌شود، ترکیبی جالب از موسیقی، هنر و تئاتر است.
کنسرت‌های GWAR به خاطر شیطنت‌های بیش از حدشان، از جمله پاشیدن مایعات مختلف به تماشاگران و اجرای نمایش‌های خشن و کمدی، به افسانه‌ای تبدیل شدند.
با این حال، سفر این گروه بدون تلاطم نبود. GWAR دستخوش تغییرات متعددی در اعضا شده است. مهمتر از همه، مرگ نابهنگام خواننده و بنیانگذار اصلی آنها، دیو بروکی (Oderus Urungus)، در سال 2014.
با وجود این شکست‌ها، گروه به مبارزه ادامه داد و مایکل بیشاپ (بلاتار) وظایف خواننده را بر عهده گرفت.
امروزه هیچ یک از اعضای اصلی باقی نمانده است، اما میراث GWAR هنوز به پایان نرسیده است. گروه به تور، ضبط و مهمتر از همه سرگرم کردن ادامه می دهد و ثابت می کند که نام متال کمدی و آشفته آنها واقعاً جاودانه است.
خون، عرق و اشک
یک آزمایش موسیقی در اواخر دهه 1960 در نیویورک آغاز شد. آل کوپر، یکی از اعضای سابق پروژه بلوز و نوازنده جلسه باب دیلن، هدفش ایجاد صدایی بدیع با ادغام قطعات جاز، راک و کلاسیک بود. Blood, Sweat & Tears نتیجه این آزمایش است.
آلبوم دوم آنها که در سال 1968 منتشر شد، گواهی بر رویکرد نوآورانه آنهاست. با این حال، پس از اولین آلبوم آنها، Child Is Father to the Man، کوپر به دلیل تفاوت های خلاقانه آن را ترک کرد.
گروه دستخوش تغییرات قابل توجهی در ترکیب شد و دیوید کلیتون توماس به عنوان خواننده اصلی انتخاب شد.
در طول سال‌ها، اعضا آمده‌اند و رفته‌اند و هر کدام طعم شخصی خود را به صدای گروه آورده‌اند. با وجود تغییرات، جوهر Blood, Sweat & Tears دست نخورده باقی مانده است: تعهد به برتری و نوآوری موسیقی.
در حال حاضر هیچ عضو اصلی در ترکیب باقی نمانده است. با این حال، گروه همچنان به نواختن و معرفی نسل های جدید با ترکیب نوآورانه ژانرهای خود ادامه می دهد. میراث آنها به عنوان یادآوری امکانات بی حد و حصری است که وقتی نوازندگان جرات می کنند خارج از چارچوب فکر کنند به وجود می آیند.
احیاء
کیت رلف و جیم مک کارتی ایده رنسانس را داشتند که از خاکستر The Yardbirds در اواخر دهه 1960 برخاست. منظور آنها ترکیبی از موسیقی راک، فولک و کلاسیک بود.
همانطور که گروه تکامل یافت، صدای اثیری آنی هاسلام به امضای او تبدیل شد و شنوندگان را با آهنگ هایی مانند “نورهای شمالی” و “مادر روسیه” مسحور کرد. با این حال، ترکیب گروه به اندازه موسیقی آن ناپایدار بود و دستخوش تغییرات متعددی شد.
علیرغم غیبت اعضای اصلی امروز، میراث رنسانس کم‌نظیر باقی مانده است، که گواهی بر جذابیت بی‌زمان صدای منحصربه‌فرد آنهاست.
گروه رودخانه کوچک
Little River Band، یک گروه استرالیایی از ملبورن، اولین بار در اواسط دهه 1970 در صحنه موسیقی جهان ظاهر شد. آنها چندین تک آهنگ از جمله “Reminiscing” و “Cool Change” را با صدای متعادل راک و پاپ خود ضبط کردند.
با این حال، ترکیب گروه به طور مداوم در پس زمینه تغییر می کرد. اعضا به گروه پیوستند و آن را ترک کردند و در نتیجه در اوایل دهه 1980 یک گروه کاملاً متفاوت ایجاد شد.
قابل توجه است که گروه امروزی Little River هیچ یک از اعضای موسس را شامل نمی شود، اما جوهره موسیقی آنها، ترکیبی از قلاب های جذاب و هارمونی های روان، همچنان در بین طرفداران در سراسر جهان طنین انداز می شود.
سیاه پا
Blackfoot با نام “Fresh Garbage” و بعدها “Hammer” نامگذاری شد، در نهایت نام نمادین خود را نشان داد و سفر خود را به دنیای راک جنوبی آغاز کرد.
با آهنگ هایی که قوی بودند و با طرفداران طنین انداز شدند، آنها به سرعت نامی برای خود دست و پا کردند. با این حال، ترکیب گروه هرگز ثابت نبود.
ریکی مدلاک، یکی از بنیانگذاران، گروه را در طول تحولات متعدد آن دید، اما حتی او نیز به دنبال تلاش‌های موسیقی دیگری بود.
Blackfoot از روزهای اولیه خود هیچ عضوی نداشته است، اما صدای آنها، ترکیبی از راک با پیچ و تاب جنوبی، مورد علاقه بسیاری است.
لیزی لاغر
تین لیزی که در سال 1969 در دوبلین شکل گرفت، به سرعت مترادف با آهنگ های موفقی مانند «پسرها به شهر برگشته اند» و «ویسکی در کوزه» شد. صدای دوگانه گیتار لید آنها و صدای متمایز فیل لینوت آنها را در صحنه راک متمایز می کند.
با این حال، در زیر نور کانون توجه، گروه سهم خود را از چالش ها را تجربه کرد. مرگ نابهنگام لینوت در سال 1986 نقطه عطف مهمی بود.
اعضا وارد و خارج شده اند و اسکات گورهام در بسیاری از آن سال ها تکیه گاه اصلی بوده است. اگرچه ترکیب گروه کاملاً تغییر کرده است، میراث Thin Lizzy از سرودهای راک و اجراهای قدرتمند همچنان پابرجاست.
یک شورش آرام
Quiet Riot، که کار خود را در اواخر دهه 1970 آغاز کرد، به دلیل سبک هوی متال خود، به ویژه با آهنگ هایی مانند “Cum On Feel the Noize” محبوبیت پیدا کرد. آنها پس از آلبوم “سلامت فلز” که به صدر جدول رسید، در صحنه راک به شهرت رسیدند.
اما موفقیت با چالش های خود همراه بود. گروه با تغییرات متعددی در ترکیب روبرو شد که مهمترین آنها مرگ خواننده کاریزماتیک آنها، کوین دوبرو، در سال 2007 بود.
در فراز و نشیب ها، Quiet Riot پشتکار داشت. اکنون، با ترکیبی که هیچ یک از اعضای اصلی خود را شامل نمی شود، گروه همچنان به راک صحنه های خود در سراسر جهان ادامه می دهد و روح روزهای اولیه خود را زنده نگه می دارد.
گرمای کنسرو شده
کنند هیت که در سال 1965 شکل گرفت، به سرعت خود را به عنوان یک نیروی در دنیای بلوز-راک تثبیت کرد. صدای متمایز آنها، که در آهنگ‌هایی مانند «Going Up The Country» و «On The Road Again» مشهود است، از تأثیرات بلوز سنتی و راک مدرن نشأت می‌گیرد.
با این حال، ثبات ویژگی متمایز گروه نبود. در طول سال‌ها، اعضا اغلب آمده‌اند و رفته‌اند، که منجر به یک ترکیب دائمی در حال تکامل شده است.
درامر آدولفو “فیتو” د لا پارا، که در سال 1967 به این گروه پیوست، حتی با وجود اینکه بخشی از گروه اصلی نبود، به یک شخصیت اصلی تبدیل شد. امروزه، اگرچه هیچ یک از اعضای مؤسس باقی نمانده اند، تأثیر کنند هیت بر دنیای بلوز-راک غیرقابل انکار است.
اتاق های نشیمن
The Hollies که در اوایل دهه 1960 تشکیل شد، به یکی از گروه های برجسته بریتانیایی آن دوران تبدیل شد. با آهنگ‌هایی مانند «او سنگین نیست، او برادر من است» و «زن بلند و باحالی با لباس مشکی»، صدای پاپ-راک و هارمونی‌های فشرده آنها باعث شده است که طرفداران فداکاری داشته باشند.
این گروه که توسط گراهام نش و آلن کلارک تأسیس شد، در طول سال ها دستخوش تغییراتی شده است. در نهایت نش ترک کرد و کراسبی، استیلز و نش را تشکیل داد و سایر اعضا نیز راه خود را ادامه دادند.
با این حال، هالیز به تولید موسیقی و تور ادامه داد. حتی بدون هیچ یک از اعضای اصلی گروه، میراث گروه از آهنگ های جذاب و اجراهای به یاد ماندنی همچنان قوی است.
راث
در دهه 80 صحنه گلم متال در آتش بود و راث در خط مقدم قرار داشت. آنها با ظاهر هیجان‌انگیز و آهنگ‌های جذابی مانند «Round and Round»، به سرعت از چارت‌ها صعود کردند و به یکی از اعضای اصلی جامعه متال تبدیل شدند.
این گروه توسط استفن پیرسی، خواننده، رابین کراسبی و وارن دیمارتینی، نوازنده گیتار، خوان کروسیر، نوازنده بیس و بابی بلوتزر، نوازنده درام، تأسیس شد و شیمی گروه الکتریسیته بود.
اما با گذشت زمان، درگیری های داخلی و فشارهای بیرونی به تغییراتی در ترکیب منجر شد. مرگ غم انگیز کرازبی در سال 2002 ضربه مهمی بود.
اگرچه ترکیب Ratt تغییر کرده است، اما تأثیر آن بر صحنه متال گلم هنوز احساس می شود و موسیقی آنها همچنان مورد علاقه طرفداران قدیمی و جدید است.
قلب
Heart، گروهی از شمال غربی اقیانوس آرام، با ترکیب هارد راک و فولک با آهنگ هایی مانند “Barracuda” و “Crazy On You” شناخته شد.
صدای علامت تجاری گروه تا زمانی که خواهران آن و نانسی ویلسون در اوایل دهه 1970 اضافه شدند، به طور کامل توسعه نیافته بود. اما این پس از آن بود که گروه در اواخر دهه 1960 تشکیل شده بود. آواز قدرتمند و اجرای پویا آنها را در صحنه راک مردانه متمایز می کند.
با این حال، قلب بدون چالش نبود. در طول دهه‌ها، این گروه دستخوش تغییرات زیادی در اعضای خود شده است و خواهران ویلسون هسته اصلی آن هستند.
اگرچه قلب امروزی هیچ یک از اعضای اولیه خود را شامل نمی شود، تأثیر این گروه بر موسیقی راک، به ویژه به عنوان پیشگام زنان در این ژانر، غیرقابل انکار است.
پروانه آهنی
Iron Butterfly یک شخصیت مهم در جنبش روانگردان راک بود که در اواخر دهه 1960 ظهور کرد. این گروه به خاطر صدای سنگین و ریتم‌های جذاب خود متمایز است که بیشتر به خاطر آهنگ حماسی خود “In-A-Gadda-Da-Vida” به یاد ماندنی است.
Iron Butterfly که اهل سن دیگو است، حتی قبل از انتشار مشهورترین آهنگ خود، چندین تغییر را تجربه کرد. در آلبوم دوم خود، آنها قبلاً تغییرات قابل توجهی در فهرست مشاهده کرده بودند.
ران بوشی درامر، اگرچه عضو اصلی نبود، اما به یکی از شخصیت های اصلی در تاریخ گروه تبدیل شد. در طول سال ها، اعضا آمده اند و رفته اند، اما جوهره موسیقی Iron Butterfly باقی مانده است.
بدون هیچ یک از اعضای موسس، میراث گروه در دنیای راک روانگردان استوار است.
پای فروتن
در قلمرو سوپرگروه های راک، Humble Pie جایگاه ویژه ای را ایجاد کرده است. این گروه که در اواخر دهه 1960 تشکیل شد، استعدادهایی مانند استیو ماریوت از The Small Faces و پیتر فرامپتون از The Herd را گرد هم آورد.
صدای آنها ترکیبی قوی از هارد راک و بلوز بود و آثار کلاسیکی مانند “30 Days in the Hole” و “I Don’t Need No Doctor” را تولید کرد. مانند بسیاری از سوپرگروه ها، ترکیب پویا بود.
اعضا به دنبال مشاغل انفرادی بودند که منجر به تغییراتی در ترکیب گروه شد. خروج فرامپتون در اوایل دهه 1970 به ویژه قابل توجه بود، اگرچه گروه به تولید موسیقی و تور ادامه داد.
در حالی که ترکیب اصلی Humble Pie متعلق به گذشته است، تأثیر آنها بر موسیقی راک باقی مانده است.
بله
پروگرسیو راک یکی از قهرمانان خود را در گروه Yes پیدا کرد. ساخته شده در سال 1968، ترکیبات پیچیده آنها ترکیبی از راک با عناصر کلاسیک و جاز آنها را متمایز می کند.
آهنگ هایی مانند “Roundabout” و “Owner of a Lonely Heart” نوازندگی و نوآوری خود را به نمایش گذاشتند. با این حال، ترکیب گروه چیزی جز ثابت بود.
اعضای موسس، جان اندرسون، کریس اسکوایر، پیتر بنکس، تونی کی و بیل بروفورد روزهای اولیه گروه را دیدند، اما با گذشت سال‌ها، ترکیب بارها تغییر کرد.
آواز متمایز اندرسون مترادف با صدای بله شد، اما حتی او دوره‌هایی از خروج و بازگشت داشت.
امروزه، در حالی که گروه دارای دو گروه در حال تور است و هیچ یک از اعضای اصلی در هیچ یک از آنها وجود ندارد، سهم Yes در دنیای پراگرسیو راک بی‌نظیر است.
مفاهیم نام گروه مرتبط
