موسیقی ژاپن با موسیقی غربی ، چه از نظر صدا و چه در تاریخ غنی در پشت آن ، با موسیقی غربی تفاوت چشمگیری دارد. در حالی که بسیاری از شما می توانید با J-pop یا پخش موسیقی آشنا باشید ، زیبایی واقعی در قرن ها تاریخ و فرهنگ نهفته است ، جایی که هویت واقعی موسیقی ژاپنی نهفته است.
ژاپن شاهد ابزارهای بادی بی شماری ، رشته و کوبه ای است و هر یک از آنها از نزدیک با سنت های مناطقی که توسعه یافته و تکامل یافته اند ، ارتباط نزدیکی دارند. این سازها به موسیقی عامیانه ژاپنی طعم و مزه و دلپذیر می بخشد
امروز ما شما را با هفت ابزار سنتی رشته ای ژاپنی که موسیقی دادگاه امپریال را در قرن 5 تزئین کرده و از راه راک و پاپ معاصر جان سالم به در برد ، آشنا خواهیم کرد.
در اینجا لیستی از 7 ساز معروف رشته ژاپنی که باید بدانید آورده شده است!
شمیس (三味線)
Shamis به معنای واقعی کلمه به معنای “سه رشته” به زبان ژاپنی است. اعتقاد بر این است که این ساز در دوره Edo (1603 – 1868) از طریق چینی ها در ژاپن بوده است وابسته به سانسی و خوب سانشینحرف
اگرچه هر دو وابسته به سانسی وت سانشین ژاپنی ها که از پوست پایتون استفاده شده بودند ، برای ابزارهای خود شروع به استفاده از پوست سگ و گربه کردند. استفاده از این پوست ها به تدریج کاهش می یابد و با پلاستیک جایگزین می شود.
بدن او (دوتایی) از 4 قطعه چوب سخت ساخته شده است که با هم ترکیب شده اند تا یک قاب مربع تشکیل دهند. از هر دو طرف ، یک سگ کشیده یا پوست گربه چسبانده شده است تا بدن مانند طبل را تشکیل دهد. گردن (سائو) شامل 3 یا 4 قطعه چوب است که کاملاً در کنار هم قرار گرفته و سه رشته ابریشم یا نایلونی را در خود جای داده است. شبیه به طول گردن گیتار است ، اما هیچ لاک و لک وجود ندارد.
یکی از ویژگی های بارز Shamisa این است که دو رشته اول بر روی مهره برنجی قرار می گیرند ، اما رشته سوم از روی حفره مهره عبور می کند ، که به طور هدفمند ساخته شده است تا یک تایمر مشخصه “وزوز” ایجاد شود. این ساز با یک گلدان بزرگ مثلثی به نام “Baichi” پخش می شود که می تواند برای اضافه کردن رشته ها یا برآمدگی به بدن برای اضافه کردن جلوه های کوبه ای استفاده شود.
Shamis از لحاظ تاریخی هم به عنوان یک ابزار انفرادی و هم به عنوان همراهی محبوب است کابوکی وت بانوراکو اجراهای تئاتر. علاوه بر ارتباط نزدیک آن با موسیقی سنتی عامیانه (MINYO) ، برای دیدار با سبک ها و ژانرهای معاصر توسعه و سازگار می شود.
نوازندگان مدرن شخصیت و شخصیت بیشتری را در موسیقی خود به همراه آورده اند و از Shamisen برای ژانرهای مختلف راک ، چمن آبی ، جاز و حتی فلز استفاده می کنند. او حتی در فیلم 2016 کوبو و دو رشته معرفی شد که شخصیت اصلی نشان می دهد که او در خیابان های محلی خود اجرا می کند.
که (琴 ، 箏)
یک ابزار ملی ژاپن محسوب می شود ، که یک شهروند کسل کننده بزرگ شبیه به چینی ها است ناامیدجالب است که Koto از زمان حضور در دوره نارا (710-794) ابزاری برای دادگاه امپریال ژاپن است.
این در قرن هفدهم تغییر کرد ، هنگامی که یکی از نوازندگان دادگاه تصمیم گرفت یک نوازنده کور را به نام Yatsushi Kenio یاد بگیرد. به Yatsuhashi اعتبار داده شده است تا یک سبک جدید Koto را توسعه دهد و مجموعه ای را فراتر از انتخاب محدود آهنگ ها گسترش دهد. او اکنون به عنوان “پدر Koto مدرن” شناخته شده است.
Kotos در سبک ها و انواع مختلف وجود داشته است ، اما رایج ترین استفاده از 13 رشته کشیده شده روی پل های متحرک استفاده می کند و توسط سیری درخت. انواع مختلفی با 17 رشته (باس) یا حتی بیش از 20 رشته وجود دارد که اخیراً با پیشرفت در بازی سبک ها و تأثیر موسیقی پاپ غربی محبوبیت پیدا کرده اند.
به طور سنتی ، که به دلیل صدای تسکین دهنده چنگک ، با موسیقی عاشقانه همراه است. با این حال ، بازیکنان مدرن مکان های خود را در موسیقی جاز ، پاپ و فیوژن پیدا می کنند که برخی از بازیکنان قابل توجه Reiko Obata ، Michiyo Yagi & Miya Masaoka هستند.
سانشین (三線)
مانند شمیس ، سانشین نیز به معنای “سه رشته” به زبان ژاپنی است. مانند Shamisen ، به نظر می رسد یک ساز چینی است وابسته به سانسیاما با تفاوت های آشکار
سانشین ابزار ملی اوکیناوا (یکی از جزایر ژاپنی) است و برخلاف پوست گربه یا سگ شمیس ، بدن ساخته شده از پوست مار است. نکته مهم دیگر تفاوت بین آنها انتخاب است. Shamis یک انتخاب مثلثی عالی دارد ، در حالی که سانشین مانند یک دندان توخالی بزرگ است که بازیکنان انگشت خود را روی انگشت خود حمل می کنند و رشته ها را می کشند.
موسیقی در جزایر ژاپنی با صدای کارائیب بسیار متفاوت است و سانشین در قلب موسیقی عامیانه اوکیناوان نهفته است. علاوه بر اجتماعات خانوادگی ، عروسی ها و جشنواره ها ، این ساز بخشی جدایی ناپذیر از فرهنگ ریوکو است ، جایی که اغلب با خدایان همراه است و به عنوان ابزاری از میراث جشن گرفته می شود.
سانشین مانند بانجو به نظر می رسد ، اما یک تایمر گرم بسیار مشخص برای او وجود دارد. اگر تا به حال از اوکیناوا بازدید کرده اید ، حتماً زیبایی این ابزار سنتی را تجربه کنید. شما می توانید کودکان را تا 2 سال یا بزرگان بیش از 100 سال پیدا کنید که این ساز را بازی می کند.
Thaisho (大正琴)
Taishogoto نسبت به برخی دیگر در این لیست یک ابزار جدید رشته ژاپنی است. این در سال 1912 (در دوره Taisho) توسط گورو موریتا در شهر ناگویا ساخته شد ، از این رو نام “Nagoya Harp”.
الهام بخش این تنوع منحصر به فرد آن ماشین تحریر است – بله ، شما این را به درستی شنیدید!
موریتا تحت تأثیر سازهای غربی قرار گرفت. بعداً ، او ایده ترکیب مکانیک ابزارهای رشته معمولی با دکمه های سبک ماشین تحریر را برای تغییر یادداشت ها به دست آورد. Taishogoto از یک جعبه صدا صوتی بلند با رشته های فلزی در سوئیچ های بالا و شماره گذاری شده ، مشابه یک ماشین تحریر تشکیل شده است ، در طول آن پخش شده است.
بازیکنان رشته ها را با یک دست جمع می کنند زیرا کلیدها را با دست دیگر فشار می دهند تا یادداشت ها را “زحمت” دهند. مکانیک ساده و امکان تولید نت از West Rock با 12 Note ، آن را بسیار مقرون به صرفه و آسان برای بازی برای همه می کند.
Taishogoto در ژانرهای مختلف معاصر بازی می کند ، از موسیقی کودکان گرفته تا گروه های بزرگی از موسیقی دانان که موسیقی پاپ را پخش می کنند. این همچنین پیشرو ساز هند است بولربول تارانگ و آلمانی عکسبرداریحرف
(琵琶 琵琶 琵琶)
BIWA یکی دیگر از ابزارهای محبوب رشته ژاپنی با تاریخ طولانی و اهمیت فرهنگی است. استخراج شده از چینی ها شاخک و شباهت محکمی به یک گردن گلابی ، گردن کوتاه و چهار رشته وجود دارد. با این حال ، از نظر صدا و نحوه پخش آن تفاوت چشمگیری دارد.
BIWA معمولاً از 4 یا 5 رشته و 4 تا 6 لادا ، بسیار کمتر از PIPA تشکیل شده است. تنظیم بسته به نوع BIWA بسیار متفاوت است و ابزار با یک plekma بزرگ به نام Baichi بازی می شود. اندازه و مواد PLECTRUM همچنین به بافت صدا کمک می کند.
جالب اینجاست که تمام بدن ساز (از جمله گردن) از یک تکه چوب حک شده است. همچنین ، تابلوها بسیار بالاتر از برخی دیگر از داغ های معمولی هستند و Pegbox خم شده است و ظاهری واضح دارد. بیش از هفت نوع وجود دارد که از نظر اندازه ، تنظیمات و موسیقی که در آن استفاده می شود متفاوت است. مشهورترین آنها هستند گاگاکو است. ، satsuma است و مدرن Chikusen استحرف
BIWA به طور سنتی در موسیقی قضایی ژاپنی مورد استفاده قرار گرفته است (گاگاکو) یا به عنوان همراهی در داستان پردازی داستان ها و تلاوت های فولکلور مانند داستان هایکS با وجود حمایت از سلطنتی و محبوبیت عظیم ، موسیقی BIWA پس از جنگ اقیانوس آرام رو به زوال است. در نتیجه ، پیدا کردن این روزها به طور سنتی ساخته شده باید دشوار باشد ، بنابراین اگر آن را می بینید ، حتماً از آن قدردانی کنید!
این یک واقعیت جالب دیگر است – دریاچه (دورو) نام خود را به دلیل شباهت به این ساز سنتی ژاپنی به همراه دارد. همچنین ، الهه بودایی ژاپنی بنزیت (بنتن) اغلب به تصویر کشیده می شود و آن را نگه می دارد.
Tonkors (トンコリ)
Tonkori یک ابزار موسیقی ژاپنی است که در آن ساخته شده است ساخالین و توسط مردم ایو از هوکایدو و سایر مناطق شمالی بازی کرد. این ابزار یکپارچه است و از یک قطعه صنوبر جسو ساخته شده است.
بر خلاف بسیاری از ابزارهای رشته ای دیگر ، رشته های Tonkori ملتهب (یا فشرده شده) نیستند و باز هستند. این ابزار معمولاً دارای 5 رشته است ، اگرچه برخی از تغییرات ممکن است کم و بیش داشته باشند.
رشته ها معمولاً از روده یا الیاف سبزیجات ساخته شده و در تنظیم مجدد (ردیف متناوب مرحله) تنظیم شده اند ، که به آن صدای بسیار متمایز و ویژگی های تنی می بخشد. این منحصر به فرد بودن نیز به آهنگ ها گسترش می یابد و رقصید که در آن او Tonkors بازی می کرد.
ترانه های Tonkori به طور سنتی هیچ آغاز یا پایان نداشته اند و اغلب از زیبایی های طبیعی مانند پرندگان و زمان الهام می گیرند. با این حال ، استفاده از این ساز در دهه های اخیر به دلیل همگن سازی قوی هویت و زبان AINU با جامعه ژاپن کاهش یافته است.
با وجود این مبارزات ، Tonkori هنوز در قلب موسیقی Ainu نشسته است ، و موسیقی دانان معاصر مانند Oki Kano (OKI) با ترکیب موسیقی سنتی با موسیقی الکترونیک و موسیقی رگی ، ساز را احیا می کنند.
کوکی
در بین تمام سازهای رشته ای ژاپنی ، کوکیو تنها کسی است که با یک کمان بازی می کند. این ابزار بسیار شبیه Shamis است ، هر چند بسیار کوچکتر.
مانند شمیس ، کوکیو منشأ خود را در اوکیناوا ، جایی که به آن خوانده می شود ، به ارمغان می آورد توخالیتفاوت اصلی بین آنها این است که در Oxinava بدن بر خلاف شکل مربع در قاره ژاپن گرد است.
معمولاً از 3 رشته تشکیل شده است و با یک کمان برای موهای روی هود پخش می شود. ساخت و سبک بازی چینی ها را یادآوری می کند ادمک ابزارها
Kokyu در گروه Sankionu ، جایی که به عنوان یک همراهی آواز به همراه شمیس و کوتو بازی می شود ، برجسته می شود. با این حال ، اخیراً از ابزار بادی ژاپن Shakuhachi به جای Kokyu استفاده شده است.
چندین تحول اخیر ، به ویژه اضافه کردن دامنه برای گسترش دامنه ، تماس خود را برای مخاطبان گسترده تر گسترش داده است. در نتیجه ، کوکیو در موسیقی مدرن جاز و بلوز استفاده تصادفی داشت.
پایان
برخی از این سازهای رشته ای ژاپنی توسط نسل های جدید می توانند باستانی تلقی شوند ، اما آنها هنوز هم بخشی ضروری از موسیقی ژاپنی هستند و در جشنواره ها و کنسرت ها در سراسر کشور مورد استفاده قرار می گیرند.
این ابزارها یکی از با ارزش ترین ابزارهایی است که ایده هزاران سال سنت معتبر را به ما می دهد. اهمیت فرهنگ از این واقعیت آشکار است که بسیاری از این ابزارها تقریباً ناپدید شدند و با تلاش جوامع مربوطه احیا شدند.
اگر تا به حال به ژاپن سفر کرده اید ، حتماً شاهد زیبایی این سازهای رشته ای ژاپنی باشید. و مثل همیشه ، ممنون از خواندن!
من پانکو هستم من یک گیتاریست پرشور ، کیبورد و تهیه کننده موسیقی هستم از آنجا که من به عنوان یک کودک خردسال صفحه کلید را گرفته ام.
با استفاده از Harmonyvine ، هدف من به اشتراک گذاشتن مشاوره و دانش در مورد موسیقی و تجهیزات با شما است. من همچنین راحت ضبط موسیقی برای موسیقی و گیتار را که می توانید در صفحه اینستاگرام من بررسی کنید.
