تاریخچه و معنای سبک مارتین 18

از اواسط دهه 1800، زمانی که نام‌های Style 18 برای اولین بار معرفی شدند، تقریباً در هر مدل مارتین در یک زمان یا زمان دیگری ظاهر شدند، از جمله 0-18، 00-18، 000-18، OM-18 و البته D-18 افسانه‌ای. سازهای Style 18 پیشرفته‌ترین سازهای مارتین به حساب نمی‌آیند، اما مجموعه‌ای از قرارها را به نمایش می‌گذارند که به قدری شیرین و پر از شخصیت‌های موسیقیایی هستند که جزو محبوب‌ترین سبک‌های مارتین هستند.

در طول سال‌ها، قرار ملاقات‌ها در 18 سبک، یک شخصیت ثابت و افسانه‌ای را حفظ کرده‌اند، در حالی که با زمان به وجود آمدن مواد و روش‌های ساخت جدید تکامل یافته‌اند. در این مقاله نگاهی کوتاه به تاریخچه Martin’s Style 18 خواهیم داشت و اینکه چگونه مارتین برای نزدیک به دو قرن همچنان یک مبتکر بوده است.

تاریخچه سبک مارتین 18

18 Style یکی از قدیمی ترین و مشهورترین سازهای مارتین است. صدای باورنکردنی سازهای 18 سبک از ترکیب افسانه ای چوب صنوبر جامد و پشت و کناره های چوب ماهون می آید. با این حال، زمانی که آنها برای اولین بار در سال 1857 معرفی شدند، 18 مورد اول بسیار متفاوت از امروز بودند.

سال‌های 1850 تا 1900 نشان‌دهنده زمانی است که سی‌اف مارتین بسیاری از بزرگ‌ترین نوآوری‌های خود را در تولید گیتار پیاده‌سازی کرد و ابعاد و سبک‌هایی را که بعداً استانداردسازی کردند، افزایش داد. شکل‌ها، اندازه‌ها و سبک‌های بدنی که ما امروز با مارتین شناسایی می‌کنیم، در آن زمان وجود نداشتند، بلکه در طول دهه‌ها تکامل یافتند، زیرا گیتار به عنوان یک ساز شروع به جای خود در صنعت موسیقی کرد.

اولین مدل های 18، سایز 1-18 و سایز 2-18، تولید شده بین سال های 1857 و 1898، دارای رویه های صنوبر با پشت و کناره های چوب رز، تخته های چوبی آبنوس بدون منبت، و گردن های 12 فرت بودند. در سال 1898، مارتین 0-18 و 00-18 را با ترکیبی از صنوبر و گل سرخ، تخته انگشتی آبنوسی و پل مستطیلی شکل ساخت. سال‌های جنگ آینده، سال‌هایی خواهند بود که در آن بسیاری از بزرگ‌ترین نوآوری‌های مارتین، از جمله فرم بدن Dreadnought، گردن 14 فرت، و فرهای سبک 18 که امروزه آنها را می‌شناسیم، ظاهر می‌شوند.

1917 تا 1930

سبک مارتین 18 در سال 1917 شکل مدرن خود را به خود گرفت، زمانی که مارتین اولین 18 ساز سبک را با رویه های صنوبر و پشت و کناره های چوب ماهون تولید کرد. اینها 0-18 و 00-18 بودند که بین سالهای 1917 و 1930 در چندین نوع جالب و کلکسیونی ظاهر شدند، از جمله نسخه روده (00-18G) و نسخه کوا (00-18K). مدل های Style 18 که در اوایل دهه 1920 تولید شدند، دارای یک پل هرمی شکل بودند که در سال 1926 به نفع یک پل مستطیل شکل متوقف شد.

همانطور که 18 Style بیشتر و بیشتر مورد توجه قرار گرفت، بیشتر و بیشتر مواردی که ما آن را به عنوان قرار ملاقات مدرن در نظر می گرفتیم ظاهر شدند، تا اینکه اولین مدل های 18 “مدرن” در سال 1929 و 1930 ظاهر شدند، OM-18 و 000-18. مارتین مدل OM-18 را معرفی کرد، یک مدل ارکستری 18 سبک با 14 فرت و ترکیب جدید 18 سبک از صنوبر و چوب ماهون. در اواخر همان سال، مارتین مدل 000-18 را با 14 فرت معرفی کرد که دارای پل مستطیلی جدید و ترکیب صنوبر و چوب ماهون بود، شبیه به 000-18 که تام یورک با Radiohead بازی کرد. (تصویر زیر).

تام یورک نقش مارتین 000-18 را بازی می کند

دوران رکود و سال های جنگ: ظهور D-18

سال های جنگ و رکود بزرگ تغییرات قابل توجهی را در تمام سازهای مارتین به خصوص سازهای سبک ۱۸ به ارمغان آورد. با ظهور چشم انداز جنگ در ایالات متحده، گیتارها به عنوان سازهای کنسرت در حال افزایش بودند و مارتین سازهایی را به اندازه Dreadnought معرفی کرد – که نام آن از رزمناو عظیم HMS Dreadnought در سال 1906 گرفته شد – این امکان را برای نوازندگان فراهم کرد که هنگام شروع نواختن، حجم و پروژکتور مورد نیاز خود را فراهم کنند. در سالن های بزرگتر و بزرگتر

داک واتسون نقش مارتین دی-18 را بازی می کند

معرفی Dreadnought یکی از مهم‌ترین نوآوری‌ها در تاریخ موسیقی بود و تأثیر فوری و ماندگاری بر کانتری، بلوگراس، فولک، راکابیلی و راک تا دوران کنونی داشت. هنرمندانی در تاریخ موسیقی از جمله الویس پریسلی، داک واتسون، پیتر روآن، پل سایمون، جری گارسیا و کرت کوبین، معروف به D-18 هستند، یک Dreadnought به سبک 18 با لحنی غنی و همه کاره به اندازه کافی برای هنرمندان هر دوره.

پل سیمون با مارتین دی-18 خود

D-18 dreadnought برای اولین بار در سال 1931 با روکش صنوبر و پشت و کناره های چوب ماهون تولید شد و به عنوان مقرون به صرفه ترین دردنات با کیفیت بالا در بازار تبدیل به یک حس فوری شد. D-18 و سایر مارتین‌های سبک 18 پیشرفته‌ترین مدل‌هایی نبودند که مارتین ساخته بود، اما آنها اسب‌های کاری بودند که صدایی باورنکردنی داشتند. D-18 مارتین صدایی شیرین دارد که به عنوان صدایی ملایم و بلند، متعادل و هرگز تند توصیف می شود، به اندازه کافی ملایم برای سبک انگشتی است در حالی که برای همراهی آواز و نوازندگی کاملاً مناسب است. D-18 توسط بسیاری از کارشناسان به عنوان شیرین‌ترین گیتار مارتین شناخته می‌شود، و آن را به همراهی عالی برای ترانه‌سرایانی تبدیل می‌کند که به دنبال صدای عمیق و غنی مارتین هستند، اما در نسخه‌ای که بر خط آوازی غلبه نمی‌کند، احتمالاً به همین دلیل است که ترانه‌سراهای افسانه‌ای مانند پل سیمون و کرت کوبین به نواختن آن‌ها معروف هستند.

در طول سال های رکود و جنگ، برخی از مصالح ساختمانی اغلب در دسترس سازندگان آمریکایی نبود و آنها را مجبور به جایگزینی مصالح مشابهی کرد که معمولاً در داخل کشور تهیه می شد. به عنوان مثال، در دوران رکود اقتصادی، مارتین از صنوبر Adirondack برداشت شده در شمال ایالت نیویورک برای تابلوهای صوتی خود به جای صنوبر Sitka استفاده کرد که بیشترین فراوانی را در سیتکا، آلاسکا و اطراف آن وجود داشت، که تا سال 1959 یکی از ایالت های ایالات متحده نبود. نبوغی که مارتین با آن توانست بر رکود و دوران جنگ غلبه کند، به ویژه پس از دوران جنگ و رکود اقتصادی بسیار ارزشمند است. امروز از بازیکنان و کلکسیونرها به طور یکسان.

[1945до2017г

По време на Голямата депресия Мартин премина през множество мерки за намаляване на разходите, за да направи своите китари по-достъпни за масите, които изпитваха финансови затруднения. D-18 се произвеждаше през годините на Депресията и войната с неназъбени скоби и мост от палисандрово дърво и гриф, за да бъде по-осъществим от финансова гледна точка, което го прави най-достъпният дредноут на пазара, което наистина увеличи популярността му. Днес, като част от емблематичната стандартна серия на Martin, D-18 има всичките си назначения отпреди войната.

Марк Лемер играе 1949 D-18https://www.youtube.com/watch?v=9E0n1lL-d28

در حالی که تقریباً هر D-18 آن دوره، با تنظیم و تنظیم مناسب، مطمئناً صدای عالی خواهد داشت، در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم، D-18 (همراه با D-28، که به زودی در مورد آن با جزئیات بیشتر خواهیم نوشت) خود را به عنوان گیتار انتخابی برای Bluegrass، Rockabilly، و Rock N’ Roll، به ویژه هنرمندان D1-W2، که عاشق D-W2، Elvis بودند، معرفی کرد. نماد “Sun Sessions” D-18 کهاخیرا در حراجی به قیمت بیش از 1 میلیون دلار فروخته شد.

Elvis’s Sun Sessions D-18

در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم، مارتین دیدگاه خود را برای D-18 با چند تغییر جزئی اصلاح کرد که صدای افسانه‌ای آن را بیشتر مشخص کرد و آن را طنین‌اندازتر کرد. از اواخر سال 1944 تا بیشتر سال 1947، D-18 دارای مهاربندهای مخروطی جدید، صفحات پل جمع‌شده و گردن‌های پروفیل بزرگ‌تر بود که صدایی پرطنین‌تر به آنها می‌داد و در عین حال شیرینی و ویژگی D-18 را حفظ می‌کرد.

اخیراً، بازیکنانی مانند Thom Yorke از Radiohead و Kurt Cobain از Nirvana، 18 Style Martins را ترجیح داده‌اند، با D-18E کوبین که در جریان اجرای MTV Unplugged نیروانا پخش شد اخیراً به شناخته‌شده‌ترین آکوستیک-الکتریک دوران MTV تبدیل شده است.در حراجی به قیمت بیش از 6 میلیون دلار فروخته شد!

کرت کوبین MTV Unplugged

2017: بازاندیشی سریال استاندارد

D-18 و بقیه مدل‌های سری استاندارد با 18 تخصیص طراحی، از جمله 000-18، اساساً با تغییرات بسیار کمی از سال‌های پس از جنگ در طول هزاره جدید تاصنعتگران مارتینتصمیم گرفتند محبوب ترین خط سازهای خود را با “استاندارد بالاتری از لحن، ظاهر و قابلیت نواختن” به روز کنند.

با طراحی مجدد 2017، ابزارهای سری استاندارد با شکل جدید گردن بیضی شکل کم و گردن با کارایی بالا دوباره طراحی شدند. اگر شکایتی در مورد مارتینی های قدیمی قبل و بعد از جنگ وجود داشت، آن دور گردن بود. با شکل جدید گردن بیضی کم‌رنگ و بازده بالای گردن، همه 18‌های قدیمی لحن کلاسیک خود را حفظ می‌کنند، اما با یک حس مدرن و قابلیت پخش.

یکی دیگر از ویژگی‌های جدید گیتارهای سری استاندارد، الگوی مهاربندی جدید است. بریس‌های X سنتی که مارتینز برای دهه‌ها حمل کرده است، به نفع یک الگوی X به سمت جلو اصلاح شده است. با یک براکت X دندانه دار و با جابجایی به جلو، بریس به سمت جلو و نزدیکتر به سوراخ صدا منتقل می شود و قسمت بالایی را آزاد می گذارد تا حرکت کند و به نواختن شما پاسخ دهد. این ابزار قوی تر و حساس تر به شما می دهد.

امروزه، با جدیدترین اصلاحات، سازهای 18 سبک مانند D-18 و 000-18 صدای نمادین خود را با طیف وسیعی از پیشرفت های مدرن که حس و قابلیت نواختن را بهبود می بخشد، حفظ می کنند. از صداهای ملایم و انگشت نگاری از نوازندگانی مانند مارک لمر (فهرست شده در بالا) و پل سایمون گرفته تا سبک های پویا و سخت کورت کوبین و تام یورک، Martin 18s توانایی ارائه طیفی از آهنگ ها را دارد که تقریباً با هر سبکی از موسیقی مطابقت دارد و آنها را در زمره محبوب ترین و پرطرفدارترین سازهای تاریخ قرار می دهد.