باز کردن کلید Skeleton برای نواختن گیتار بدون اتصال

هی، اسکوب است! من هنوز در ژاپن هستم، اما جب یک پست مهمان سوم و آخرین (در حال حاضر!) دارد.

یک یادداشت سریع قبل از اینکه آن را به جب بسپارم. در گیتار می توانید اکثر نت ها را در سه جای مختلف روی گردن بنوازی. من دقیقاً همان نت را می گویم. یک اکتاو متفاوت نیست. یکسان.

این گزینه های زیادی را ایجاد می کند. مسیرهای مختلف اشکال مختلف. به عبارت دیگر، تنها راه های بسیار زیادی برای تجسم ابزار وجود دارد. گیتار یک چیز پیچیده هندسی است. (در ضمن ساکسیفون هم همینطور!)

و بله، من روش خاص خود را برای نگاه کردن به ابزار غیر از آنچه توسط Jeb در این پست بیان شده است، دارم. اما من هرگز آن را سیستماتیک نکردم! مغز من اینطوری کار میکنه

با این حال، من مجذوب و هیجان زده کار جب هستم که شیوه جدیدی برای نگاه کردن به فرت بورد ایجاد می کند. زیبایی (و وحشت) گیتار تطبیق پذیری آن است. عمیق است. اما اشکال می توانند از هرج و مرج معنا پیدا کنند و نظم پیدا کنند! بنابراین امیدوارم از دید جب این ابزار و نحوه ارائه سیستم خود لذت ببرید.

راه درستی وجود ندارد. اما تنها راه‌های مناسب برای چشم‌اندازهای مناسب وجود دارد!

– اسکوبرت دوبرت

–

هر گیتاریستی آنجا بوده است.

حتی اگر در حال حاضر ساز دیگری می نوازیم، گیتار بسیار ساده است عجیب.

وقتی برای اولین بار سعی کردم تخته فرت را بفهمم، به نظر یک پازل مبهم بود که نتوانستم آن را حل کنم. ماهیت تکراری آستانه‌ها و نقطه‌ها باعث می‌شود که آن را نامنظم و بی‌نظم به نظر برسانید… یا اگر متفاوت به آن نگاه کنید کاملاً ساختار یافته است. اگر از زاویه خاصی به آن نگاه کنید، تئوری موسیقی در ساختار پنهان است، اما سال ها طول کشید تا آن را بفهمم.

مانند بسیاری از موارد، من سه فرت اول را به خوبی یاد گرفتم، به علاوه مهره. [Scoob’s note: The nut is a small piece of bone, plastic, graphite, etc, that keeps the strings in line on their way to the headstock. It’s the bit that enables us to play “open” strings.]

من تمام اشکال آکورد باز و حتی موقعیت اول مقیاس E را درک کردم. اما هر چیزی زیر این سه آستانه سیاهچاله نیستی بود.

اما در واقعیت، من حتی این قسمت اول یادداشت ها را متوجه نشدم زیرا نمی توانستم الگوی کلی را تجسم کنم. همه چیز سیاه چاله بود.

من در نهایت یک ویدیوی مارتی شوارتز را تماشا کردم.

در آن، او یک مقیاس پنج نت (معروف به مقیاس پنتاتونیک) اما به روشی جدید ارائه شده است. این یک سنگ دراز بود، به این معنی که از گردن بالا و پایین می رفت.

من متوجه الگوی در این مقیاس شدم و وقتی یکی از این اشکال را کشیدم و پنج نت را به صورت نقطه مشخص کردم و نقطه ها را به هم وصل کردم، یک صندلی کناری درست کردم!

این فرم اساس سیستم صندلی شد:

شاید زیاد اهل گیتار نباشم، اما به مدل ها علاقه دارم. وقتی الگوی صندلی را پیدا کردم، به گسترش آن ادامه داد. متوجه شدم که می توانم از آن برای بازی در کلیدهای ماژور و مینور استفاده کنم. هر صندلی متوالی حاوی نت‌هایی از اکتاو بالاتر بعدی است، بنابراین می‌توانم همان قطعه را در سه اکتاو مختلف بنوازم و بدون فکر کردن از یکی به دیگری سر بخورم.

این الگوی بالا و پایین گردن و تا بی نهایت تکرار می شد مانند مارپیچ DNA که در اطراف تخته فرت حرکت می کرد. این ماتریسی از یادداشت ها را تشکیل می دهد. برای هر اکتاو صندلی ها را با رنگ متفاوتی رنگ کردم.

من اغلب می شنوم، “این نت های زیادی روی گیتار وجود ندارد.” قبل از اینکه مدل ها را ببینم، متوجه نشدم. حالا معلوم بود

با دیدن صندلی های رنگارنگ تکراری، وقتی به ساز نگاه کردم جابجا شدم – بیشتر شبیه پیانو شد! پیانوی پیچیده، مطمئنا، اما اکنون نت‌ها می‌توانند بیشتر شبیه یک صفحه کلید پیشرفت کنند. و همچنین، نت ها می توانند در جهات مختلف حرکت کنند، نه فقط به ترتیب. آنها می توانند به صورت عمودی، بالا و پایین هر رشته جداگانه، به صورت افقی از چپ به راست، یا مورب از سمت چپ بالا به سمت راست پایین حرکت کنند.

بررسی های بیشتر نشان داد که نت ها از گوشه بالا سمت راست به گوشه پایین سمت چپ تکرار می شوند. همه صندلی ها را می توان به شکل قابل تکرار دیگری که از یک جفت شکل یک و نیم پله ای (سه آستانه) ساخته شده است وصل کرد که من آن را پل می نامم.

سه طاقچه زیر جلوی هر صندلی پشت صندلی دیگری بود و سه رکاب زیر پشتی جلوی دیگری بود. بالای هر صندلی به صورت معکوس یکسان بود. سپس مجبور نبودم نت‌ها را پشت سر هم ببینم، زیرا می‌توانستم از نت‌های تمام صندلی‌ها و پل‌های اتصال آنها استفاده کنم، حالا که موقعیت آنها را نسبت به یکدیگر درک کردم.

این فقط بیرون رفتن از جعبه نبود. بیشتر شبیه No Box بود.

توجه داشته باشید که اینها همان یادداشت ها هستند. همان ترازو.

صندلی ها فقط یک روش متفاوت برای نگاه کردن به وب هستند:

اینجا بود که من شروع به دیدن الگوی بیشتر از یک مقیاس ثابت کردم زیرا می توانستم نت ها را در هر جهتی اجرا کنم! قرار نبود آنها به ترتیب بازی شوند.

من سیستم CAGED را برای Major و Minor در مدل پیدا کردم.

[Scoob’s note: The CAGED system is a pretty standard way of looking at the guitar fretboard, based around the familiar open chords: C, A, G, E, D. It’s another way of looking at the patterns that Jeb is finding here. Some critics of CAGED systems is that it’s too “boxy” or makes guitarists all play similarly and locked inside of a CAGE, haha.]

شکل‌های وتر در همان مکان‌ها بالا و پایین ساختار صندلی بودند. این به این معنی بود که می‌توانستم الگوی کلی، شبکه نت‌ها، با مقیاس‌ها و آکوردها را همزمان ببینم.

به عنوان مثال، اگر با یک کلید G/Em شروع کنم، می‌توانم مقیاس‌های پنتاتونیک و آکوردهای G و Em را ببینم. از آنجایی که هر صندلی در یک مکان نت های یکسانی داشت، می توانستم 1 را ببینم^St2^n.d3^rdو غیره در هر نقطه از صفحه انگشت.

این زمینه را به وب یادداشت ها داد.

می توانستم آنجا توقف کنم. تنها چیزی که واقعاً می خواستم این بود که نواختن بلوز و فرت بورد پنتاتونیک اکنون آسان بود. اما مغزم به کار خود ادامه داد و واقعاً نتوانستم جلوی آن را بگیرم:

اکنون می‌توانستم به‌جای الگوهای مقیاس، تئوری موسیقی را روی فرت‌بورد ببینم. من هزاران ویدیو تماشا کردم و کتاب های تئوری خواندم. من به یافتن اطلاعات بیشتر و بیشتر رمزگذاری شده در سیستم صندلی ادامه دادم.

با رفتن به مقیاس دیاتونیک، دو نت به هر صندلی اضافه کردم تا آنچه را که به آن شکل تاج و تخت می‌نامم، بدست بیاورم.

[Scoob’s note: Diatonic scales are seven-note scales — two more than the pentatonics. The most common diatonic scales are the Major and Minor scales. There are others with fun names like Locrian, but that’s just to help you win trivia night.]

من از این برای پیدا کردن تمام نت های دیاتونیک بالا و پایین فرت بورد استفاده کردم و واقعا جعبه پاندورا را باز کرد.

استفاده از Thrones برای مشاهده مقیاس دیاتونیک به عنوان یک شبکه به شما این امکان را می دهد که زمینه همه آکوردهای مرتبط با ریشه های اصلی و مینور و همچنین مقیاس های مرتبط با هر یک از آن آکوردها را درک کنید. همچنین نشان می‌دهد که کدام نت‌های آن مقیاس‌ها خارج از الگو هستند. اساساً مانند داشتن است دایره پاشنه روی صفحه انگشتی که به صورت مجموعه ای از اشکال تاج و تخت بیان می شود.

همچنین می‌توانم نت‌ها را از شکل صندلی و تخت کم و زیاد کنم. یک نت به پایه پشتی صندلی اضافه کنید و نت آبی هگزاتونیک را خواهید داشت. برای به دست آوردن مقیاس مینور هارمونیک، یک نت را به سمت تخت حرکت دهید، یا دو نت را برای به دست آوردن مقیاس مینور ملودیک. و از آنجایی که می توانید تاج و تخت را به عنوان یک شبکه مشاهده کنید، می توانید تمام حالت های مختلف الگو را نیز مشاهده کنید.

[Scoob’s notes: If you’re not a musician, don’t worry too much about this. Modes and “exotic” scales are widely used, but some pretty deep-end music theory stuff.]

همه اینها برای هضم زیاد است، اما من می خواستم همه یک ایده کلی از نحوه عملکرد سیستم داشته باشند. می‌توانید از صندلی‌ها برای دیدن مقیاس‌های پنتاتونیک برای ماژور و مینور، سیستم CAGED برای ماژور و مینور استفاده کنید و کل فرت‌بورد را به‌جای مقیاس‌های متوالی به‌صورت شبکه‌ای تجسم کنید.

می توانید از ترون ها برای ایجاد مقیاس های دیاتونیک یا شبکه دیاتونیک استفاده کنید. می‌توانید شکل‌ها یا حالت‌های هگزاتونیک، ملودیک یا هارمونیک را تغییر دهید. و می‌توانید از آن برای تجسم دایره پنجم‌ها استفاده کنید و ببینید کدام آکوردها را می‌توان با مقیاس‌ها استفاده کرد، پیشرفت‌های آکورد را ایجاد کرد، کلیدها را جابه‌جا کرد، یا تمام آکوردهای مرتبط با همه نت‌های یک کلید مشخص، از جمله سیستم‌های CAGED مربوطه آنها را مشاهده کرد.

به طور خلاصه، این تئوری موسیقی است که روی صفحه انگشت چاپ شده است. و آنچه می توانید ببینید، می توانید در انگشتان خود برنامه ریزی کنید و سپس فراموشش کن.

(به طور کامل فراموش نکنید. دانش همیشه وجود دارد.) اما آن را طوری بسازید که مجبور نباشید من فکر می کنم برای آن پس از دانلود آن. شگفت انگیز است که چقدر حس خوبی دارد که چشمان خود را ببندید و اجازه دهید انگشتانتان حرکت کنند.

ای کاش پیچیدگی جاز یا درک پراگرسیو راک را داشتم تا از تمام کارهایی که فکر می‌کنم این سیستم می‌تواند انجام دهد، استفاده کامل می‌کردم.

[Scoob’s note: Next week’s post is on the history of prog rock!]

من نمی دانم که آیا سیستم صندلی برای همه کار خواهد کرد یا خیر. احتمالاً برای کسانی که مغزشان اطلاعات را به روش‌های خاصی پردازش می‌کند، بهتر عمل می‌کند.

از سوی دیگر، نوازندگان گیتار تمایل به الگو محور بودن دارند، بنابراین شاید تعجب آور نباشد که به نظر می رسد بسیاری قبلاً آن را مفید یافته اند.

امیدوارم شما هم انجام دهید!

من ویدیوهای زیادی و همچنین مقالاتی مانند این را منتشر کرده ام تا آموخته هایم را به اشتراک بگذارم. من اساساً سیستمم را رایگان می‌دهم زیرا فکر می‌کنم همه ما باید بتوانیم گیتار را به روشی که بهترین کار را برای ما دارد یاد بگیریم.

اگر مردم نتوانند ببینند که چیست و چه می کند، دیدن مزایای چنین سیستمی دشوار است. بنابراین بسیاری از معلمان گیتار اینترنتی با استفاده از تبلیغات و تیزرها سعی می کنند مردم را وادار کنند که سیستم های خود را به صورت غیرقابل مشاهده بخرند. من این کار را نمی کنم.

من وسایل کمک آموزشی، از جمله نمودارها و برچسب‌های فرت‌بورد را در وب‌سایت خود می‌فروشم به این امید که بتوانم از این مفهوم به نوعی زندگی کنم. همچنین در حال نوشتن یک کتاب و کار روی یک مجموعه ویدیویی جدید هستم.

اما به هر شکلی، مال من نیست – مال توست. و امیدوارم خوشتون بیاد

– جیب

MusicalChairSystem.com

اکنون زمان آن است که دست به کار شوید و این سیستم را در نسخه جدید خود اعمال کنید! همانطور که جب اشاره کرد، از طریق تمرین برنامه ریزی کنید و سپس اقدام بی پروا را ایجاد کنید. یا به بیان دیگر، یاد بگیرید که آن را فراموش کنید. وضعیت جریان شما در انتظار شماست.

اگر می خواهید برداشت من از این اصل ساختاری خلاقیت را داشته باشید، این کپسول گذشته را که درباره تعادل بین درک و دریافت آن گوش دادم را ارائه دهید:

–

برای بحث در مورد سیستم صندلی حامل رایگان، به حضور آینده جب در پادکست Love Music More میزبان از شوبرت دوبرت و تولید شده توسط قبل از در روز سه شنبه، 29 اکتبر. موسیقی گنجانده شده است!